lonely girl...

another entry... i'm such a loser... sobra... para akong prisoner sa sarili kong bahay... okei lang sana kasi yung 1 hour a day na limit sa computer... pero yung calls... yung texts... yung gimmicks... aba eh... anung gusto nilang mangyari sa akin?

i understand them... siguro nga they want me to spend time with them pero sobra naman yun... 1 hour to 2 hour at most lang ako makipag-usap sa friends ko sa phone tapos makakarinig pa ako ng comments... for the whole holy week inavoid ko ng makipagcontact ako sa mga friends ko para lang masabing di na ako nagtetelebabad pero hindi pa rin nagwork... isang araw nakita na naman nila akong may kausap aba'y pambabatikos na naman... patakas nga minsan texts ko pero most of the time naman aware sila... is it just me o talagang medyo exagg na sila? ang tagal ko ng di lumalabas with my friends pero pagnagplaplan kami parang akala mo buong week na akong wala sa bahay... kulang na lang ichain na nila ako dito eh... aba ewan ko na... buti na lang naiintindihan ako ng iba kong friends... hay...

mind over heart

hay... is it better to sacrifice something for the good of something else? I mean... kung may isa kang candy, would you sacrifice it and take the risk of getting 2 candies? explanation... ibibigay mo ba yung candy mong hindi ka naman nakakasiguro na makakakuha ka ng 2 candies at posible pang wala na rin ng tuluyan ang 1 candy na nasa iyo na? pero syempre in real life... in mature life... di na lang simpleng candy ang iririsk mo... relationships... closeness... mga ganung bagay... i don't want to commit the same mistakes again... so next time siguro na magkakacrush ako with a close friend, never ever ever ko ng sasabihin not unless 100 or 90% sure akong same ang feelings namin sa isa't isa diba? ewan... siguro nga dapat ko munang iweigh ang risks involve... am i willing to sacrifice a more permanent thing for something so unsure? never again!!! i took that risk once, it failed, so i won't take that risk again... malas kasi ata ako sa mga crush crush na yan eh... ever since gradeschool hanggang highschool ba naman, mga crushes ko di man lang ako maging crush o kahit konteng pagtingin man lang... buti pa sister ko... gradesix friend nya, naging crush nya only to find out na may crush din sa kanya... 1st year... first time magkacrush sa girl, M.U agad sila nung crush nyang yun... then now mukha atang M.U uli sila nung crush nya... ewan... di lang siguro ako kasing swerte nya!!! when will i find a M.U... desperado daw pala... M.U lang naman hinihiling ko eh, hindi boyfriend!!!! huhu... di bale.. studies first before crushes... hehe... haha... hihi...