what i like in life...

hay... buhay nga naman... kelangan magplano khit di naman... here are some things nga pala na i would like to have/ i would like to do in my life: (yung iba meron na or nangyari na sa life ko)

1. gusto ko maging College Scholar or University Scholar sa school...(woohoo!!! in other school's term, Dean's Lister!!!)
2. gusto ko magkaroon ng girl na bestfriend... (already have) at kung papalarin, guy na bestfriend din... (umm... malabo ata!)
3. gusto ko maging friend si J______!!! haha!!!:) basta siya!!! sana maging close kami... *blush* 4. gusto ko magkaroon ng barkada sa college...
5. gusto ko makilala lahat ng blockmates ko before man lang mag-grad... (impossible!!!)
6. gusto ko sana makainan lahat ng resto sa katips!!! (food trip!!! Kenny pa lang nakakainan ko dun!!!)
7. gusto ko magkaranas ng slumber party with my HS friends!!! (yehey!!! masaya yun...)
8. gusto ko maka-uno or 1. something sa Chem!!!! (next sem na yun ah?)
9. gusto ko maka-uno or 1. something sa math!!! (experienced already:) go math 17!!!)
10. gusto ko maka-attend ng fair sa UP!!! tapos concert din...
11. gusto ko makapanuod ng Oblation Run!!! hehe:) (optional)
12. gusto ko magstay sa Univ Hotel kahit 1 night lang...
13. gusto ko magstay sa kahit anong hotel sa Metro Manila kahit one night lang... (except Univ Hotel na)
14. gusto kong matutong magdrive ng car!!!:) (dis Christmas break na!!!)
15. gusto kong matutong magdrive ng motorcycle!!! (dis Christmas break na rin!!!:))
16. gusto kong matutng magplay ng guitar!!!:) (dnt know wen... summer?)
17. gusto ko maging cum laude or magna cum laude pag graduate... (summa is so so impossible)18. in case cum laude o magna nga ako pag grad at may offer na job na maganda na mataas pa ang sweldo, i will take it na lang siguro para kahit di na ako magmed, may magandang job na ako... or pwede ding dahil naging maganda nga ang grades ko, magproproceed ako sa med and reject the job offers... we'll see...
19. pag may job na ako (or after med school), i want to have serious realtionships na... (you know wat i mean:)!!!)
20. gusto kong magkaroon ng sarili kong house!!! (would you believe na ang dream haus ko ay condo)
21. gusto kong magwork as a doctor sa Medical City!!! (dream work place ko yun... aside from other country)
22. gusto kong tumulong sa family ko once may job na ako... tutulungan ko parents ko sa pagpapa-aral ng college sa aking 2 siblings...
23. bibilhan ko ang parents ko ng resthouse nila sa tagaytay/ baguio/ province ng dad or mom ko/ other country... of course, dapat maging stable muna life at job ko...
24. i want to travel in Europe lalo na sa Vatican!:) (para sa akin, ang Vatican ang may pinakamakulay na characteristics among the other European countries... the thought na dun nakatira yung pope, parang napaka-amazing)
25. gusto kong magkaroon ng anak sa totoo lang... kung maging single ako forever, i'll adopt...
26. i want to spend the rest of my life with someone i really trust, i really care for, and of course, i really love... (sana...)

boring na ito... haha!!! oh well... what can you do kung eto talaga ang gusto ko... hehe...

happy birthday to me?

this is an ordinary birthday... don't know wat 2 say... i'm happy but not contented... perhaps there's one thing missing in my birthday today... you know wat dat is? it is the biggest secret in my life!!! honestly, i am the only one who knows what that is...

i flew over the cuckoo's nest...

here me again... after 10 years of hibernation, nagsulat uli ak0 sa blog!!!! haha... kala daw... ayways, hay... Life in UP is incomparable!!! I can't even compare it to my St. Paul life!!! sa St Paul kasi dati kasi unti-unti kang papatayin... pero dito sa UP, hindi unti-unti, biglaan ka na lang papatayin... yung bang akala mo maamong aso, yun pala nangangagat!!! Noong una kala ko, manageable dito... konte lang ang hws... wala pa masyadong projs... yung LT essays... yung lessons mukhang madali... tapos nung labasan na ng results, my golly, puro mababa o pasang awa... patalikod na umaatake... kung kelan akala mo everything is under ur control na, bigla namang magwawala!!!! kay isang magandang lesson yan... wag masyadong magigig kampante... always expect the worst, and hope for the... worse!!!! walang best best dito... its either bad, worse, or worst lang... good pwede pa siguro pero best? no way!!! kailangan mo pang lumuhod ng 1 buwan sa asin habang may nakapatong na Webster dictio sa ulo at may subong kutsara na may nakalagay na itlog habang may naka-ipit na calamansi sa iyong armpits at dapat hindi mahulog yung itlog, mga calamsi at Webster dictio or else lahat ng efforts mo ay masasayang!!!grabe!!!! Pagnakagraduate kaya ako ng may award? Let say, cum laude, magna o summa, o kahit dean's lang... tao pa kaya ako?!

to be or not to be

hehe... may long test kami sa english sa thursday and fortunately, walang pasok bukas (wednesday)... bakit ganun? minsan you're so confuse na on what to believe in... hindi ko alam kung ano ba dapat... i'm confuse! may mga nagsasabing normal lang naman daw pero may mga nagsasabi namang di na? I'm scared to death! bakit ganun?

kung isang araw na lang may magbago (feeling mo meron) dun sa mga nakasanayan mo dati, normal pa ba yun? kunwari dati you feel so secure or loved, tapos ngayon hindi na, normal pa ba yun? siguro you can fool words or actions pero you can't fool what you feel inside, diba? di naman sa sinasabi kong my feeling is 100% right, pero it gives me an idea na there might be something not normal happening... i may be wrong pero at least i'm careful para di mahurt... ako'y liton-lito...

Iska?! Isang iska na ba talaga ako?!

just for the sake na ma-update ang blog, heto n naman ako... hahaha!!! naaawa na ako sa sarili ko... bakit ganun? so depressing ang buhay. masaya naman sa school pero nakakapagod... sabi nila mahirap daw ang college, pero bakit parang di ko pa ramdam. 3rd week ko na... madaming pinapabasa na mahahabang readings (2 chapters ng book, 8 pages na story), long test din na sobra sobrang hirap... pero kahit ganun, marami pa rin akong free time and most of the time, yung free times ko ay di ko naman nagagamit sa studies... nakakapagblog pa nga ako eh kahit la namang nagvivisit... nakakapag check ng mail, ym at kung ano-ano pa... haha!!! ganito ba ang college na sinasabi nila? o patikim pa lang ito? pero in fairness, ang exciting nung may pumasok na 2 students from anakbayan sa math class namin at sinasabihan kaming magwalk out ng class!!! in the end, nagwalk out din kami kasi di naman dumating prof namin... haha!!! walk out ba yun?! oh well... i guess magiging activist na lang ako para magkaroon naman ng kulay ang college life ko kahit papaano!!! haha!!! kulay red na siya!!! red as in activist at red as in dugo... dugo sa kakarally!!! haha!!1

countdown... 4...3..2..1.. firts day!!!

4 days left before the big night... hay... hehe... at ang internet connection ko ay nagloloko ulit as usual... any min now madi2sconnect na ako... kainis talaga! or worse, di na ako makaconnect pang muli... kainis talaga... anyways, matutylog na ako sa borading haus sa monday!!! ang lapit lang ng qc sa cainta pero kelangan ko pa ring lumayo sa aking pamilya... medyo ninenerbyos pero okei lang naman... tao din naman yung mga haharapin ko dun eh, di naman siguro nila ako kakainin... hehe... mahina kasi ako sa pag make ng friends eh... kung di sila ang maunang lumapit, di ko sila lalapitan... hehe... funny characteristic of me... pero pagnaging friends naman na, maingay na ako... ano ba yun? normal lang naman yun... not unless kanin nga nila ako ng buhay... haha!!! di kaya sila ang natatakot sa akin? mukha kasi akong mataray lalo na ngayong may glasses na ako eh... at mas masungit kapag tinanggal ko na... haha!!! ang tagal makaconnect ng internet ko kaya tintype ko ito offlyn... nagbabakasakaling magkaroon ako ng connection at mapost ko ang entry na ito... hahaha!!!

college here i come...

sobrang hirap mehn!!!!!!!! imagine... 5 days a week, i'm away from home, walang matinong pagkain except sa pagkain sa "canteen" na shopping center naman... walang tv... computer na kelangan pang pumunta sa internet cafes... walang maingay dahil 2 lang kami ni jamie sa isang room... walang encyclo kaya kelangan punta pa sa lib... yung luto ng mom ko na for one week kong di matitikman... walang phone, limited load, walang internet, walng ym... prisoner ba ako? kung kelan sasabak ako sa panibagong laban ng buhay ko in college, tsaka naman ako mahihiwalay sa family ko for almost all my school days... cyempre, sa umpisa wala pang kilala... di pa sanay... mawawala-wala pa siguro ako sa campus... strict teachers, difficult subjects, bitch classmates, naughty boys (oh my!!! after 4 years ngayon lang uli ako makakakita ng boys sa room) la pa ako friends( jamie naman kasi, pacomsci com sci pa eh... tapos si marian naman psych nga, sa ibng school naman) hay... ang buhay ng nagboaboard... mabo2red ka tagal..

lonely girl...

another entry... i'm such a loser... sobra... para akong prisoner sa sarili kong bahay... okei lang sana kasi yung 1 hour a day na limit sa computer... pero yung calls... yung texts... yung gimmicks... aba eh... anung gusto nilang mangyari sa akin?

i understand them... siguro nga they want me to spend time with them pero sobra naman yun... 1 hour to 2 hour at most lang ako makipag-usap sa friends ko sa phone tapos makakarinig pa ako ng comments... for the whole holy week inavoid ko ng makipagcontact ako sa mga friends ko para lang masabing di na ako nagtetelebabad pero hindi pa rin nagwork... isang araw nakita na naman nila akong may kausap aba'y pambabatikos na naman... patakas nga minsan texts ko pero most of the time naman aware sila... is it just me o talagang medyo exagg na sila? ang tagal ko ng di lumalabas with my friends pero pagnagplaplan kami parang akala mo buong week na akong wala sa bahay... kulang na lang ichain na nila ako dito eh... aba ewan ko na... buti na lang naiintindihan ako ng iba kong friends... hay...

mind over heart

hay... is it better to sacrifice something for the good of something else? I mean... kung may isa kang candy, would you sacrifice it and take the risk of getting 2 candies? explanation... ibibigay mo ba yung candy mong hindi ka naman nakakasiguro na makakakuha ka ng 2 candies at posible pang wala na rin ng tuluyan ang 1 candy na nasa iyo na? pero syempre in real life... in mature life... di na lang simpleng candy ang iririsk mo... relationships... closeness... mga ganung bagay... i don't want to commit the same mistakes again... so next time siguro na magkakacrush ako with a close friend, never ever ever ko ng sasabihin not unless 100 or 90% sure akong same ang feelings namin sa isa't isa diba? ewan... siguro nga dapat ko munang iweigh ang risks involve... am i willing to sacrifice a more permanent thing for something so unsure? never again!!! i took that risk once, it failed, so i won't take that risk again... malas kasi ata ako sa mga crush crush na yan eh... ever since gradeschool hanggang highschool ba naman, mga crushes ko di man lang ako maging crush o kahit konteng pagtingin man lang... buti pa sister ko... gradesix friend nya, naging crush nya only to find out na may crush din sa kanya... 1st year... first time magkacrush sa girl, M.U agad sila nung crush nyang yun... then now mukha atang M.U uli sila nung crush nya... ewan... di lang siguro ako kasing swerte nya!!! when will i find a M.U... desperado daw pala... M.U lang naman hinihiling ko eh, hindi boyfriend!!!! huhu... di bale.. studies first before crushes... hehe... haha... hihi...

trial...

grabe! sobrang di ko alam papaano palabasin yung title sa blog... I'm sa pissed off na! wala lang... tinitignan ko lang kung tama na ba yung time...

the year is about to end

ang taong ito'y nalalapit ng magtapos...
nakakalungkot isipin na ako'y magpapa-alam na sa paaralan humubog sa aking katauhan ng 4 na makabuluhang taon...
nakakainis na ang buhay ay puno ng pagtatapos, pagpapa-alam...
pagpapa-alam sa mga taong nagdala ng ngiti sa aking mga labi at nag-iwan ng marka sa aking puso...

hindi ko alam paano haharapin ang bukas ng wala ang mga taong ito...
parang may kulang lagi sa aking puso...
hindi ko makita ang aking sarili...
nag-iisa sa aking dormitoryo, nangungulila sa aking mga kaibigan at pamilya...

kailangan lahat ng ito'y dapat kong pagdaanan...
kung ang gusto kong makamit ang pangarap ko sa buhay...
maging malungkot man, malumbay o maghirap...
basta ba'y lahat ng ito'y magbunga sa hinaharap...

kaya sa lahat ng taong aking nakasama...
maraming salamat sa inyong pagtityaga...
balang araw ay tayo'y muling magtatagpo...
at sana'y ika'y hindi makakalimot...

LOVE YOU ALL GUYS!!!! I'LL MISS YOU VERY MUCH!!!

announcement please read!!!!!!!!!!!

i decided na ang official language ng blog ko ay TAGLISH para di na ko mahirapan! walang pasaway na magco2mment o magtatag ng pure english dahil madali akong ma-insecure! okei lang ang pure Tagalog... kung gusto nyo pa makikipagtunggali pa ako...

kung inyong mapapansin ay straight English naman ang message sa intro... wag nyo na lang pakialaman un... wag ng magreklamo... blog ko to, okei?! masungit na kung masungit pero wala akong pakealam... wahahahahahahahahaha!!!!!!!!!!!!!!!!!!

depressing little problem

i've been doing and perfecting the design of my blog for hours now... i've perfercted the deisgn, all right, but the entry part is so depressing... why oh why am i speaking in English? I really don't have an idea... i hate speaking in this language! it's just not me! poor me... i don't even know where to find tag boards! argh...

hehe...

yehey!!!!!!!!!!!!!!!!!!1 I HAVE A BLOG!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!