life and death...
nung isang araw... napaisip ako about death. someday we're all gonna die naman diba? the thought of death really bothers me kasi. pagnaiiisip ko cya sa gabi, di na ako nakakakatulog... nagwoworry ako, natatakot ako, nalulungkot ako... pero meron naman akong naging counter for that, i said "We're all gonna die, that's what we all have in common what differs is the way we lived out our lives. Some people die sad but some people die happy too." naiisip ko na in order to take this worry about death (my death and death of loved ones), i'll make each moment worthwhile, i'll make myself happy and at the same time make my loved one's happy din...
kaya nga kahit i know its hard gagawin ko... lahat sa buhay one-shot lang... ayaw ko ng may mamimiss na opportunities.... hehe:) kaya rin i try to spend so much time na with people who make me happy eh... kahit malayo sila, kahit busy ako/sila, kakayanin ko kasi un ang magpapasaya sa akin ng husto eh!:) sa mga loved ones ko naman, i try my best to make them happy din:) i'll be there for them, tutulungan ko sila, susuportahan ko sila, lagi lang akong nandyan pagkailangan nila... lalo na sa parents ko, sa family ko, sa bestie ko at sa ibang friends ko... gagawin ko ang lahat para sumaya sila. kasi alam ko naman na cyempre, they also want to make their life happy naman diba?:)
and cyempre, once maging happy sila, happy na rin ako...:) it's fulfilling kasi to know na in your lifetime, you made your family and friends so happy... you became their source of happiness at some point in their lives...:) drama ba? haha!!!:) nu ba yan!!! di ata maganda ang sobrang dramang pinagsusulat ko dito?! wahaha!!!
4 comments:
dramatic nga pero tama ang iyong sinabi.. kailangang gawin ang lahat, huwag magsayang ng oras... syempre ako din gusto ding magpasaya ng tao sa lahat ng aking makakaya para masaya din ang aking pagkamatay... nakakataba kasi yun sa puso kapag pinapasaya mo ang ibang tao lalo na yung mga mahal mo sa buhay at yung mga taong mahahalaga sa iyo... :) pero ang weird sa akin... kapag napapaniginipan ko ay namamatay ako dahil nililigtas ko ang mga taong mahahalaga sa akin.. dahil mahal ko sila... (pamilya, matalik kong kaibigan, ibang kaibigan, Diyos) handa kong ibuwis ang aking buhay para sa kanila... yun ang nagpapasaya sa akin... kahit hindi nila mahahalata yun... masaya ako na masaya sila... :) kaya yan!!!
lam mo, yan din ang gusto kong type ng death (2nd to death while sleeping) kaso ang mahirap sa ganyang klaseng pagkamatay, makokonsensya ng husto ung friend/loved one mo na niligtas mo diba? i mean kunwari i'll die because I saved you, cyempre you'll be grateful pero after that, medyo nandyan na ung guilt... anyways... sana wala na lang ung guilt part noh? hehe:)
yup tama ka dun... yung guilt naman kasi dyan yung di nating maiiwasan talaga yung guilt... parang gusto na lang tayo na lang yung pumalit... magulo noh?
oo nga eh... ang gulo! sinave ka ng friend mo para kaw ang mabuhay pero pagnangyari naman un winish mo na kaw na lang sana ung namatay... weird!
Post a Comment